Bir pişmanlık

Güllerin en güzeliydi o deniz gibi bir sesi  yaprak gibi gözleri  ve en güzelide koskocaman sevmesi .Hem kederi sever hemde çaresizliği  yani sahte değil sahici hemde çok sahici sever canı yandığı zaman ağlar mesela yahut gülmek istediğinde kahkalar onu bırakmaz böyle yaşar işte senin benim gibi ama bir farkla pişmanlık vardır ruhunda herkesten farklı bir pişmanlık yaşamasına duymuş olduğu bir pişmanlık gökyüzüne baktığında karanlık görür mesela pişmandır gökyüzünü siyah gördüğü için papatya onun için hep kırmızıdır kanın rengi gibi aynı şakaklarinda hep kan vardır ,sözleri hep acıdır ama hep te güler kararsizligin böylesi ,pişmanlığın böylesi , işte yaşam bu nedensizlestigi an koyboldugun an oluyor, zor buluyorsun kendini ,zor seviyorsun hayatı ve bazen ellerin uzanıyor gökyüzüne ufaktan bir gülümseme, sessizliğine bir çare ve belkide gökyüzüne dalıp gittiğin an oluyor bazen belkide geceler boyu ağlamam oluyor sevmek yetmiyor bazen haykırmak gerekiyor yaşmaya dair pişmanlığım var